microgeek.eu

Najogólniej i najprościej według mnie:
-modulacja bifazowa polega na tym, że zakodowany sygnał przyjmuje wartości +V i -V i przykładem kodowania jest właśnie Machester, NRZ czy AMI. Przeciwieństwem jest np. NRZ Unipolarny czy RZ. Tam sygnał przyjmuje wartości +V i 0.
-format samosynchronizujący to takie kodowanie, które nie wymaga przesyłania sygnału zegarowego do odbiornika aby można go było odtworzyć. Przykładem jest NRZ, CMI czy Manchester. W NRZ pierwszy listek widma sięga do f zegara wiec łatwo go wyłapać. Jednak przy długich ciągach 0 lub 1 można zgubić synchro przez brak zboczy w sygnale. W CMI nie ma tego problemu, gdyż w widmie mamy prążki f zegarowego i zawsze będą zbocza. W manchesterze natomiast również mamy zbocza ale minusem może być to, że w widnie pierwszy listek siega do 2f zegara.

Jak się gdzieś pomyliłem to poprawcie.

matty24 pisze:Jednak przy długich ciągach 0 lub 1 można zgubić synchro przez brak zboczy w sygnale

Dlatego stosuje się różne metody rozpraszania długich ciągów zer. W transmisji GPS jest stosowany scrambling. Scrambling może być synchronizowany ramkami, a może być również samosynchronizujący się. Niestety to powoduje, że w odbiorniku trzeba dokonać jeszcze większej ilości operacji, bo nadany sygnał był xorowany itd...

W odbiorniku musisz mieć ten sam sygnał pseudolosowy, aby móc go użyć w deskramblerze. Jednak jak się gdzieś wdarły błędy na początku transmisji to deskrabmler je powieli. No ale ogólnie scrambling ma samiutkie plusy.

Tak, tak, błędy są niestety powielane i to jest spore utrudnienie.

Akurat na czasie: https://www.youtube.com/watch?v=Rdi6S-DdHGE

Bardzo fajnie wytłumaczone i pokazane.